Komentiranje Kur’āna po uzusima klasičnih metodologija islamske hermeneutike i egzegeze traje već četrnaest stoljeća. Među drugim velikim temama, temom smrti pomno su se bavile klasične škole tumačenja Kur’āna (tradicionalna, mistička, pravna, filozofska, ezoterićka, književna…). Tradicionalni komentari tumače smrt egzegezama “povratka” Izvoru, Bogu. Tu je, na “putu povratka”, pitanje groba ili smrtnog boravišta od sržne važnosti. Široko se opisuje stanje “barzah” ili međusvijeta (tj. “regije” između Ovoga i Onoga svijeta).  (…)

Ključne riječi: smrt, rađanje, stvaranje, Bog kao “usmrtitelj«, klasična tumačenja
fenomena smrti, tanatološke hermeneutike i egzegeze Kur’āna, čovjekovo tijelo,
zemni prah, seksualnost, grob, zagrobni æivot, proživljenje…

Izvor: Enes Karić, “Tematiziranje smrti u komentarima Kur'ana”, Čovjek i smrt: teološki, filozofski, bioetički i društveni pristup, Institut društvenih znanosti “Ivo Pilar”…, str. 143-173.